Menu

Το αντίο στον “μεγάλο” Θανάση Γιαννακόπουλο

Ο Μάρτης αποδείχτηκε σκληρός μήνας για την οικογένεια του μπασκετικού Παναθηναϊκού καθώς στις 19 του μήνα έφυγε από τη ζωή στα 88 του χρόνια ο τελευταίος εκ των ιστορικών προέδρων του, ο πάντα ρομαντικός Θανάσης Γιαννακόπουλος.

Ο Θανάσης Γιαννακόπουλος συνδέθηκε όσο λίγοι με τη συναισθηματική πλευρά της ΚΑΕ, γι’ αυτό και αποτελούσε μαζί με τον εκλιπόντα αδελφό του Παύλο, από τα πιο αγαπημένα και εμβληματικά πρόσωπα στις κερκίδες του ΟΑΚΑ. Ο πρώην πρόεδρος του Ερασιτέχνη Παναθηναϊκου συγκέντρωνε πάντα το σεβασμό και την αγάπη των φίλων του Τριφυλλιού που έβλεπαν σε εκείνον την ήρεμη δύναμη και την αποφασιστικότητα ενός γνήσιου ηγέτη, που αγαπά όχι μόνο τον Παναθηναϊκό αλλά και ολόκληρο το μπάσκετ.

Το ύστατο χαίρε

Στο λαϊκό προσκύνημα που πραγματοποιήθηκε στην Ιερά Μητρόπολη Αθηνών, όπου εκτέθηκε η σορός του, έσπευσαν για το τελευταίο αντίο τόσο απλοί φίλαθλοι ανεξαρτήτως ομαδικής προτίμησης, όσο και σημαντικοί παράγοντες του αθλητικού, του επιχειρηματικού αλλά και του δημόσιου βίου. Η βαθιά του αγάπη προς το πράσινο σύλλογο εκφράστηκε και αυτή την θλιβερή στιγμή, καθώς ήταν εκπεφρασμένη του επιθυμία του φέρετρό του να αγκαλιάσει η σημαία του Παναθηναϊκού. Τη νεκρώσιμη πομπή προς το Α’ Νεκροταφείο Αθηνών ακολούθησε πλήθος ανθρώπων με μηχανάκια, συνοδεύοντας έτσι τον μεγάλο πράσινο ηγέτη στην τελευταία του κατοικία.

Το “παρών” στην κηδεία του έδωσε, όπως ήταν αναμενόμενο, ο ανιψιός του και ιδιοκτήτης της ομάδας Δημήτρης Γιαννακόπουλος, ο οποίος υπογράμμισε τη σημαντική παρακαταθήκη που αφήνει ο θείος του στη μελλοντική νικηφόρα πορεία της αγαπημένης τους ομάδας. Εκτός του Προέδρου της Ελληνικής Δημοκρατίας Προκόπη Παυλόπουλου, του πρωθυπουργού της Ελλάδας Αλέξη Τσίπρα, μια από τις πιο πολυσυζητημένες παρουσίες στην κηδεία του Θανάση Γιαννακόπουλου ήταν και αυτή του Βασίλη Σπανούλη. Ο ερυθρόλευκος αρχηγός καταχειροκροτήθηκε από το σύνολο των παρευρισκόμενων στον περίβολο της Μητρόπολης, αποδεικνύοντας πως οι οπαδικές διαφορές οφείλουν να μένουν μόνο μέσα στο γήπεδο και πως η εκτίμηση και η αναγνώριση της προσφοράς ενός ανθρώπου δεν ξεθωριάζει από τα χρώματα της ομάδας που υποστηρίζει.